Зукко шифокор!

1960 йилда хавфсизлик хизматининг эътиборсизлиги туфайли Туркиядаги Ал-Аббосия руҳий касалликлар шифохонасидан беморларнинг оммавий қочиб кетиши содир бўлди.

Оқибатда жамоат хавфсизлигини жиддий ташвишга солган 243 нафар бемор шаҳар кўчаларига чиқиб кетди. Шифохона маъмурий директори дарҳол доктор Жамолни чақириб, юзага келган вазиятни зудлик билан ҳал қилишни талаб қилади.

Топқир доктор Жамол эса кўп ўйланиб ўтирмади, у тезда масаланинг зукко ечимини топди. Шифокор бир нечта шифохона ходимларни чақирди, бир-бирларини маҳкам ушлашларини сўраб, уларни бир қаторга қўйди, ўзи саф бошида туриб, ҳуштакни олди ва баланд овозда ҳуштак чалганча кўчага чиқиб кетди.

— Тууу-туууут! Тууу-туууут! - қочиб кетган беморларнинг эътиборини тортишга уриниб, баланд овозда ҳуштак чалди. Унга эргашган ходимлар эса бир-бирига ёпишган ҳолда поезд вагонлари ролини ўйнаб кетаверарди.

Қизиғи, доктор Жамол кутган нарса содир бўлди, унинг топқирлиги ўз натижасини берди.

“Поезд”ни кўриб қолган ҳар бир бемор унга қўшилди. Натижада доктор Жамол барча қочоқларни йиғиб олиб, уларни касалхонага қайтаришга муваффақ бўлди.

Шифохонага келгач ва эшик тавақлари ёпилгач, улар яна бир муаммога дуч келишди: Қайтиб келган беморлар ўз хоналарига жойлаштирилиб, санаб чиқилгандан сўнг уларнинг сони қочиб кетганлар сонидан ошиб кетганлиги аниқланди.

Б.Муҳаммадиева тайёрлади.